1.      ميد مد شبگير فروردين و و بيدارم   <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

                                            باز شبگيري ديگر                     

                                                                  باز,باز يك آغاز ديگر

2.      او بهار آورد بعد از فصل سرد

                                      او نشاط آورد بعد از رنج و درد

               سبزه و گل را به ما تقديم كرد

                                       عشق را در بين ما تقسيم كرد

 

3 . فصل كشت و موسم برزيگري است

                                         عاشقان اين فصل, فصل ديگريست

 

4 . ما هر دو در اين صبح تربناك بهاري, از خلوت و خاموشي شب پا به فراريم

                                      ما هر دو درآغوش پر از مهر طبيعت, با ديده جان محو تماشاي بهاريم.

 بچه هااز اين شعرا چی می فهمين؟

/ 31 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
علی

ميگن تولدته؟پس مبارکه

i3lue

من ميفهمم که بهار داره ميات ( ببين چه باهوشم!) ... ولی اينا ميگن تولدته...آره؟

mina

من همين چند دقيقه پيش باهات تلفنی حرف زدم و تبريک گفتم ولی برای تاکيد بيشتر>>>>>>>>>>>تـــــــــــــــــولدت مبــــــــــارک<<<<<<<<<<<<

زهرا

تولدت مبــــــــــــــــــــــــارک!....سال جديد هم همين طور ، سال خيلی خوبی داشته باشی!

روزبه

می فهميم که نرم نرمک می رسد اينک بهار...روزبه

بهزاد

سلام، فکر کنم منظورش اينه که عالمی ديگر ببايد ساخت، وزنو آدمی. سال نو شما مبارک باشه، اميدوارم سالی سرشار از شادی پيش رو داشته باشين. راستی، توللللللللللللللللللللللدت مبارک، بيا شمعا رو فوت کن که صد سال زنده باشی و از اين صحبتها...، کيک ما فراموش نشه، تا کادوت فراموش نشه.

گرافیک

تفلدت مبـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــارک

سلمان

سلام. سال نو مبارک ... جون داداش راستش رو بگو : اين مطلبها رو از کجا کش ميری ؟؟؟؟؟ ..... راستی ! می بينم فقط کافيه يه حرف رو به مينا و مريم بگی تا کل عالم رو خبر دار کنن :)) . زت زياد

لیلا

می گن تولدته مبارکه و سال نوت هم !

Anita

به راه افتاده ام دوباره. بي سودا. امسال هم هفت سين خواهم چيد. سنگي از سر راه با خود آورده ام. يادم باشد به كسي سلام نكنم. سكوت هم سين دارد. به راه افتاده ام دوباره. بي ترديد. چشمانم نه تلخند و نه بيزار. شفافند . اما نه مثل آسمان. مثل شيشه. به راه افتاده ام... راستي تو بازنگرد. سوز سردي مى آيد و باد سفره را با خود برده است.