عاشق کدام است ؟

 

گناهش اين بود که خدا را در او ديد .

گناهش اين بود که خدا را معشوق ، در معشوق ديد :

" من خدا را در کيميا ديدم . "

او همه حرفش از عشق بود ،

و گناهش اين بود که با همه علم ندانست که در چنان وانفسايی ،

معشوق که خود عاشق نباشد ، قدر " اين عشق " بجا نتواند آورد .

عشق چيره بر وجود عاشق است و نه الزاما" بر معشوق .

تقريق ، ميان معشوق و عشق و عاشق شدنی است ،

اما ميان عاشق و عشق محال است .

معشوق می تواند عاشق باشد يا نباشد ، می تواند حتی خبری ش از عاشق نباشد ،

اما نه در " اين عشق " .

گناهش اين بود که ندانست خدا معشوق نمی تواند بود .

 ندانست که منزلت عاشق بسی برتر از معشوق است و لذت عاشقی بسی بيش تر .

بسا معشوق ها که چون در سودای عشق نبودند ، رنج ها دادند و هم کشيدند .

 لينک ، اين حال ، هرگز بر  هيچ عاشق نرفت .

 خدا خود عشق است.

کدامين معشوق می تواند گفت " صد بار اگر توبه شکستی ، بازآ "

و مگر نه اين فقط حرف عشق است ،

و عاشقی که حسرت آن معشوق دارد که خود را در خورد چنين عاشقی بياراسته است

و راه او را بر خود هموار کرده است؟

 

زنهار اما ، که او مکار عاشقی ست . از معشوق چهره می پوشاند تا بيازمايدش ،

آزمايشی سخت و تعقيبی بی امان .

خام بود آن که بازی عشق را ساده انگاشت .

ابراهيم بايد بود تا مکر وی تو را کارگر نيفتد .

خاک  بيابان های طلب را همه عمر در توبره ميبايد کرد تا مگر چشم

– در واپسين لحظات – از جمال دوست منور شود .

 آن گاه است که تو به راستی عاشقی .

آن جاست که تو عاشقی و او معشوق ، و همانا تو معشوق و او عاشق .

چه می کنيد با هوای پائيزی؟

 

                                                                                                         

 

 

                                                                                                                  ارادتمند:ژوپی

 

 

  
نویسنده : ژوپی ; ساعت ٢:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۸/۱٥
تگ ها :