ان که ميگويد دوستت ميدارم؛خنياگر غمگينی ست

که اوازش را از دست داده

ای کاش عشق را زبان سخن بود

هزار کاکلی شاد در چشمان توست

هزار قناری خاموش در گلوی من

ای کاش عشق را زبان سخن بود......

ان که می گويد دوستت ميدارم؛

دل اندوهگين شبی ست که مهتابش را ميجويد

ای کاش عشق را زبان سخن بود..........

هزار افتاب خندان در خرام توست.

هزار ستاره ی گريان در تمنای من.

ای کاش عشق را زبان سخن بود........

  
نویسنده : ژوپی ; ساعت ٦:۱٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/٧/٢۳
تگ ها :