قاصدک

اينجا نشسته ام روي رد پاهاي تو. اينجا بادها تصوير خنده هاي تواند. تو باراني و من خاكم . پس بگذار دوباره زمزمه بارشت را بشنوم و دوباره با انگشتان تو سبز شوم .

 سخت است, چقدر سخت است وقتي به كنارم مي نگرم در جاي خاليت ياس كاشته ام, من اينجا غريبم مثل ياس ها . هنوز مهتاب وجودت بر درو ديوار قلب تاريك من آينه مي كارد.

 حساب قاصدكهائي را كه برايت فرستادم كرده اي ؟ شايد به دستت رسيده باشد. در لا به لاي آنها  من براي تو درخت انار كاشته ام, شايد روزي به اندازه همان درختي شود كه اولين بار نگاه اينه وارت را در چشمانم كاشتي.

                                                                                     ارادتمند ژوپی

  
نویسنده : ژوپی ; ساعت ۱:۳۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/۸/٢۱
تگ ها :