مرگ گل

هر زمان ميتوان گلي را چيد, ولي هيچگاه گل چيده شده را نميتوان هر زمان كاشت.

 گلهاي خوشبو, گلهاي خوشرنگ, گلهاي شاداب, همه وهمه فقط تا قبل ازچيدن آنها زيباست ولي زماني كه اين گل از ساقه و ريشه واز خاكش جدا شود چند ساعت بيشتر دوام نخواهد آورد. 

گل ,همه زندگيش را از همين ساقه بدست آورده و همه اميدش به همين خاك به ظاهر بي اهميت است خاكي كه براي او ارزش است .

همه گل را دوست دارند, همه گل را نگه ميدارند, اما كسي خاك آنرا دوست ندارد كسي خاكش را نوازش نميكند.

گل چيده شده ديگر آب نمي خواهد, هوا نمي خواهد, نوازش نمي خواهد, او هستي اش را مي خواهد خاك زندگی اش ساقه و برگهاي عمرش را...........

و او در حسرت اينهاست كه مي ميرد.     

  
نویسنده : ژوپی ; ساعت ۱۱:۳٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/۸/٦
تگ ها :